داشته ( - بالا ) : زلف در حقيقت راهى است دراز و باريك سودا انگيز و پيچان و ابرو تاريك . نسخه‌ها 2 / 1035 ( 7 نسخه ) ؛ مشترك ( 3 / 1269 ) ( 2 نسخه ) ؛ جامى حكمت ، نوشاهى 418 « شرح اصطلاحات . . . » . ذريعه 21 / 128 مصطلحات اعلام 1 / 413 جامى ؛ مشار ، مؤلفين 3 / 8 / 79 . سپهسالار 3 / 143 آغاز برابر 1 بىنام نگارنده ؛ مجلس 10 / 1407 « شرح اصطلاحات . . . » آغاز برابر 1 . ازبكستان تاشكند 2 / 248 ؛ استانبول ، دانشگاه 489 ، آغاز برابر 2 ؛ بشير حسين ، شيرانى 3 / 673 آغاز برابر 4 ؛ بلوشه 1 / 86 - 87 ، همانجا 3 / 464 ؛ پيشاور ، عبد الرحيم 1 / 185 ؛ تركيه ، بروسه 9 ، 263 ، 294 ، 400 ، شوروى ، سالتيك ، شدرين 1 / 220 ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / 50 ( 3 نسخه ) ؛ قاهره ، دار الكتب 1 / 12 ، 22 ، 210 « سخنان جامى » ، 22 « اصطلاحات صوفيه » آغاز برابر 1 ، همانجا 1 / 210 آغاز برابر 2 ، همانجا 1 / 225 آغاز برابر 3 ، همانجا 2 / 80 آغاز برابر 1 ، 155 « مصطلحات صوفيه » آغاز برابر 1 ؛ موزهء سالار 4 / 292 ش 1629 . * اصطلاحات صوفيان . شايد از حسين صوفى ( طرازى ) . آغاز : شكر و سپاس بىقياس پادشاهى را كه به دست مشاطهء قدرت شعشعهء جمال ( - اصطلاحات صوفيان ، عراقى ) . نسخه‌ها 2 / 1035 ( 2 نسخه ) . تركيه ، بروسه 303 « رساله فى اصطلاحات . . . » ؛ قاهره ، دار الكتب 1 / 22 . * اصطلاحات صوفيان . از محمد حسين . نامه‌اى است از او به ياران ، در اين زمينه . آغاز : الحمد لله . اما بعد ، نامه‌اىست از محمد حسين به ياران و دوستانش از سالكان راه و طالبان الله در بيان اصطلاحات فرقه‌اى . . . مجلس 25 / 11 . * اصطلاحات صوفيان : مصطلحات صوفيه . از داعى شيرازى ، نظام الدين محمود ( 869 ق / 3 - 1465 م ) ( - تأويلانى ، مشترك 1 / 15 : اسوة الكسوة ، هف ) . در بعضى از مصطلحات صوفيهء موحده كه از عبارات ايشان مفهوم گشته است ، بر سبيل انموذج . ليكن آنچه شرعا در آن سخنى باشد عهده بر ناقل نيست . [ ديباچه . ] در 12 « فصل » : 1 - عشق گويند و وجود مطلق گويند ، 2 - اسماء دو قسم بود : اسماى الهى و اسماى كونى ، 3 - وجود را اگر مطلق گويند ذات . . . ، 4 - باطن ، قوت ، غيب ، امكان ، خفا و كون ، 5 - تجلى بر چند قسم است ، 6 - وجود مطلق و ذات و ذات ساذج ، 7 - مقتضيات ذات ، 8 - احكام اعيان علميه ، 9 - چون از وجود مطلق سخن مىگويند ، 10 - مرتبت آدمى ، 11 - اقطاب و اوتاد و ابدال و اعماد ، 12 - رخ عبارت است از ظهور تجلى جمال كه سبب وجود اعيان است . آغاز : سپاس بىقياس خداوند عالم راست كه محبّت خاتم رسل وجود . . . اما بعد ، اين دوازده فصل است در بعضى مصطلحات صوفيه . مشترك 3 / 1270 ( 5 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 2 / 1040 ناشناخته ؛ نفيسى 1 / 311 زندگىنامه و نام كارهايش از آن ميان همين ؛ صفا 4 / 333 -